000 / 230 نفر از اصحاب امام حسين - عليه السلام - را شامل مىشود كه با آمار اغلب مقاتل معتبر همخوانى ندارد . اين مقتل داراى يك « خاتمه » و « تتمهء نافعه » نيز هست . كه شرح احوال محمّد بن حنفيّه در قسمت خاتمه ، و زندگانى و ماجراى مختار ثقفى و نيز رسالهء « شمس الضّحى » پيرامون ورود سر مبارك امام به مجلس يزيد و مطالب مرتبط با آن در قسمت ( تتمهء نافعه ) كتاب آمده است . از اين مؤلّف فاضل ، آثار ديگرى نيز سراغ داريم ، از قبيل : رياحين الشّريعه در سرگذشت بانوان دانشمند شيعه در 5 جلد ، تاريخ سامرا در سه جلد ، كشف الغرور در مفاسد بى حجابى ، الحقّ المبين در قضاوت‌هاى اميرالمؤمنين على ( ع ) ، كشف العثار يا ساحل نجات ، در مفاسد شراب و قمار و موسيقى و ترياك ، قرّة العين در حقوق والدين . نثر اين مقتل نسبتاً ساده است ، ولى هر ازگاه دچار غموض و پيچيدگى است . 1 - 23 . برگزيده‌هايى از فرسان الهيجاء مؤلّف فرسان الهيجاء ، فرزند حرّ بن رياحى را از شهداى كربلا مىداند و نام او را بكير بن حرّ بن يزيد رياحى معرّفى مىكند : حُر اشاره به فرزند خود بكير كرده ، گفت : اى پسرك من ! اگر با من هستى بيا به طرف حسين ( ع ) پسر اجابت نموده ، حر گفت : الحمدللّه كه خداى تعالى ما را از مصاحبت اين قوم ستمكار نجات بخشيد ، پس حُر فرزند خود بكير را فرمان داد كه بر اين قوم نابكار حمله بنما ، آن جوان سعادتمند چون شير گرسنه كه به گلّهء روباه افتد ، مىبُريد و مىدريد تا اين كه هفتاد تن از ابطال رجال ايشان را به جهنّم فرستاد . . . و به درجهء شهادت فايز گرديد . « 1 » . . . در ابصارالعين گويد : جابر بن حجّاج ، مردى شجاع بود ؛ با مسلم بيعت نمود . چون مردم ، مسلم را تنها گذاردند جابر در نزد قبيلهء خود پنهان گرديد . چون استماع كرد كه حسين ( ع ) به‌زمين كربلا آمده ، در لشكر عمر سعد داخل شد و از كوفه به همين تدبير خارج گرديد . چون به زمين كربلا رسيد ، ملحق به لشكر آن حضرت گرديد تا روز عاشورا به فيض شهادت فائض گرديد . « 2 »

--> ( 1 ) . همان ، ص 51 - 52 . ( 2 ) . همان ، ص 53 .